எழுத்து என்பது வெறும் எழுத்துக்களை சேர்த்து வாக்கியங்களை உருவாக்கும் செயல் அல்ல. அது மனித மனத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் சிந்தனைகள், உணர்வுகள், அனுபவங்கள் மற்றும் கேள்விகளை வெளிப்படுத்தும் ஒரு மனப்பயணம். சிலருக்கு எழுதுவது ஒரு பழக்கம்; சிலருக்கு அது ஒரு தேவை; இன்னும் சிலருக்கு அது வாழ்வின் அர்த்தத்தையே மாற்றும் ஒரு அனுபவம்.
“எழுத வேண்டும்” என்ற உள் தூண்டுதல் சிலருக்கு இயல்பாகவே இருக்கும். அவர்கள் ஒரு எண்ணம் தோன்றியவுடன் அதை காகிதத்திலோ அல்லது கணினித் திரையிலோ பதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியாது. ஒரு புத்தகத்தை முடித்தவுடன் உடனே அடுத்த புத்தகத்தைத் தொடங்கும் எழுத்தாளர்களும் இதே மனவியல் இயக்கத்தின் விளைவாக உருவாகிறார்கள்.
இந்த தொடர்ச்சியான எழுத்து ஆர்வம் எப்படி உருவாகிறது? ஏன் சிலர் எழுதுவதை நிறுத்த முடியாமல் தொடர்ந்து எழுதுகிறார்கள்? இதற்கான பதிலை உளவியல் நமக்கு வழங்குகிறது.
Psychological basis of writing ( எழுத்தின் உளவியல் அடிப்படை )
உளவியலாளர் Ronald T. Kellogg தனது The Psychology of Writing என்ற நூலில், மனிதர்கள் தங்கள் எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் மொழியின் மூலம் வெளிப்படுத்த ஒரு இயல்பான விருப்பம் கொண்டவர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
மனித மூளை தொடர்ந்து சிந்திக்கிறது. ஆனால் அந்த சிந்தனைகள் பெரும்பாலும் குழப்பமானவை, முழுமையற்றவை, மற்றும் ஒழுங்கற்றவை. எழுதுதல் அந்த குழப்பத்தை ஒழுங்காக மாற்றும் ஒரு மன செயல்முறை.
எழுதும் போது மூளை மூன்று முக்கிய பணிகளை செய்கிறது:
1. சிந்தனைகளை உருவாக்குதல்
2. அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துதல்
3. அவற்றை மொழியாக மாற்றுதல்
இந்த மூன்று செயல்களும் ஒரே நேரத்தில் நடப்பதால், எழுதுவது ஒரு சிக்கலான ஆனால் ஆழமான அறிவாற்றல் (cognitive) செயலாக கருதப்படுகிறது.
எழுதுவது ஒரு “சிந்தனை ஒழுங்குபடுத்தும் கருவி”
நாம் பேசும்போது சில நேரங்களில் சிந்தனைகள் உடனடியாக வெளிப்படுகின்றன. ஆனால் எழுதும்போது ஒவ்வொரு சொல்லும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. அதனால் எழுதுதல் என்பது சிந்தனையை மெதுவாக, ஆழமாக, தெளிவாக மாற்றும் ஒரு செயலாகும்.
பல எழுத்தாளர்கள் சொல்வது என்னவென்றால்.
“நான் எழுதுவதற்காக சிந்திக்கவில்லை; சிந்திக்கவே எழுதுகிறேன்.”
இதன் பொருள் என்னவென்றால், எழுதும் செயல்முறையின் மூலம் தான் அவர்கள் தங்கள் உண்மையான எண்ணங்களை புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
எழுத்தாளர்களின் மனநிலை
எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரி அல்ல. ஆனால் அவர்களின் மனதில் சில பொதுவான உளவியல் பண்புகள் காணப்படுகின்றன.
1. ஆழ்ந்த கவனிப்பு திறன்
எழுத்தாளர்கள் சாதாரண விஷயங்களிலும் அர்த்தம் காண்கிறார்கள். ஒரு சிறிய நிகழ்வும் அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய கதையாக மாறலாம்.
2. தனிமையை விரும்புதல்
எழுதுதல் பெரும்பாலும் தனிமையில் நடைபெறும் செயல். இந்த தனிமை அவர்களுக்கு சிந்தனை சுதந்திரத்தை வழங்குகிறது.
3. உணர்ச்சி செறிவு
அவர்கள் உணர்வுகளை ஆழமாக அனுபவிக்கிறார்கள். மகிழ்ச்சி, துக்கம், கோபம், நம்பிக்கை—all become material for writing.
4. தொடர்ச்சியான சிந்தனை ஓட்டம்
ஒரு எழுத்தாளரின் மனம் ஒருபோதும் முழுமையாக அமைதியாக இருப்பதில்லை. எப்போதும் புதிய கருத்துகள் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கும்.
எழுதுவதற்கான உள்ளார்ந்த தூண்டுதல் (Intrinsic Motivation)
பலர் எழுதுவது பணத்திற்காக அல்ல; புகழுக்காக அல்ல. அவர்களின் முக்கிய தூண்டுதல் உள்ளார்ந்தது.
இந்த உள்ளார்ந்த தூண்டுதல்களில் சில:
- தன்னை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற விருப்பம்
- உலகத்தை புரிந்துகொள்ளும் ஆர்வம்
- உணர்வுகளை பகிர வேண்டும் என்ற தேவை
- தன்னையே அறிந்துகொள்ளும் பயணம்
இந்த காரணங்களால் எழுதுதல் ஒரு “மனசாந்தி செயல்” ஆக மாறுகிறது.
எழுதுதல்: தன்னறிதலின் ஒரு வழி
எழுத்தாளர்கள் எழுதும்போது தங்களைப் பற்றியும் அதிகம் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். சில நேரங்களில் அவர்கள் எழுத ஆரம்பிக்கும் போது ஒரு எண்ணத்துடன் தொடங்குவார்கள்; ஆனால் எழுத முடிந்த பிறகு அவர்கள் முழுமையாக வேறொரு புரிதலுக்கு வருவார்கள்.
எழுதுதல் என்பது ஒரு mirror போல செயல்படுகிறது. அது மனதின் உள்ளே மறைந்திருக்கும் உண்மைகளை வெளிக்கொணர்கிறது.
எழுதுவதின் உணர்ச்சி தாக்கம்
எழுதுதல் மனதிற்கு பலவிதமான உணர்ச்சி விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது.
மன அழுத்தம் குறைதல்
உணர்வுகளை எழுதுவதன் மூலம் மனதில் உள்ள பாரம் குறைகிறது.
தெளிவு உருவாகுதல்
குழப்பமான சிந்தனைகள் தெளிவாக மாறுகின்றன.
மனநிறைவு
ஒரு எண்ணம் முழுமையாக எழுத்தாக மாறும் போது ஒரு தனி திருப்தி கிடைக்கிறது.
எழுதுவது ஏன் நிறுத்த முடியாததாக மாறுகிறது?
சில எழுத்தாளர்கள் ஒரு புத்தகத்தை முடித்த பிறகும் உடனே அடுத்ததை எழுதத் தொடங்குகிறார்கள். இதற்குக் காரணம் என்ன?
- புதிய எண்ணங்கள் தொடர்ந்து உருவாகுதல்
- எழுதும்போது கிடைக்கும் மனநிறைவு
- உலகை புரிந்துகொள்ளும் தொடர்ச்சியான தேவை
- தங்களை வெளிப்படுத்தும் இயல்பு
இதனால் எழுதுதல் ஒரு “habit loop” ஆக மாறுகிறது.
சமூகமும் எழுத்தாளரும்
சமூகத்தில் எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு தனி மரியாதை உள்ளது. அவர்கள் சிந்தனையாளர்கள், வழிகாட்டிகள், மற்றும் கலாச்சார உருவாக்கிகள் என்று கருதப்படுகிறார்கள்.
பல எழுத்தாளர்கள் கூறுவது போல, “நான் ஒரு எழுத்தாளர்” என்று சொல்லும் தருணமே அவர்களுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியை தருகிறது. அது அவர்களின் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.
எழுதுவதின் உளவியல் கட்டங்கள்
எழுதும் செயல்முறை பொதுவாக மூன்று கட்டங்களில் நடைபெறுகிறது:
1. எண்ண உருவாக்கம்
ஒரு கருத்து அல்லது அனுபவம் மனதில் உருவாகிறது.
2. வடிவமைப்பு
அந்த எண்ணம் கட்டமைக்கப்படுகிறது—எப்படி சொல்ல வேண்டும், எந்த வரிசையில் சொல்ல வேண்டும் என்பது தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
3. வெளிப்படுத்தல்
இறுதியாக அந்த எண்ணம் எழுத்தாக மாறுகிறது.
இந்த மூன்று கட்டங்களும் இணைந்து ஒரு முழுமையான எழுத்து உருவாகிறது.
எழுதுதல் ஒரு பயணம்
எழுதுதல் ஒரு இலக்கை அடையும் செயல் அல்ல; அது ஒரு பயணம். ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அந்த பயணத்தின் ஒரு படியாகும்.
சில நேரங்களில் எழுத்தாளர் தன்னைத்தானே தேடுகிறான்; சில நேரங்களில் உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயல்கிறான். ஆனால் எப்போதும் எழுதுதல் ஒரு வளர்ச்சிப் பயணமாகவே இருக்கும்.
எழுதும் உளவியல் நமக்கு ஒரு முக்கிய உண்மையை சொல்கிறது: எழுதுதல் என்பது மனித மனதின் ஆழமான வெளிப்பாடு. அது வெறும் மொழி செயல்பாடு அல்ல; அது சிந்தனை, உணர்வு மற்றும் தன்னறிதலின் ஒருங்கிணைந்த வடிவம்.
ஒருவர் எழுதும்போது அவர் உலகத்தை மட்டும் அல்ல; தன்னையும் எழுதுகிறார். அதனால் தான் எழுதுதல் நிறுத்த முடியாத ஒரு செயலாக மாறுகிறது.