மனிதர்கள் வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் மன அழுத்தம், கவலை, மனச்சோர்வு, பயம், துயரம், உறவு சிக்கல்கள், குழந்தை பருவ அனுபவங்கள், குடும்ப பிரச்சினைகள், கல்விச் சிரமங்கள், வேலை தொடர்பான அழுத்தங்கள் போன்றவை அவர்களின் மனநலத்தை பாதிக்கக்கூடும். இவ்வாறான சூழ்நிலைகளில் மனிதர்களுக்கு உதவி செய்து, அவர்கள் மீண்டும் சமநிலையான வாழ்க்கையை வாழ உதவுவதே மருத்துவ உளவியலின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
மருத்துவ உளவியலின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்
மனிதர்கள் தோன்றிய காலத்திலிருந்தே ஒருவர் மற்றொருவரின் மன வேதனையைப் புரிந்துகொண்டு உதவி செய்து வந்துள்ளனர். ஆனால் “மருத்துவ உளவியல்” என்ற தனித்துறை 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உருவாகத் தொடங்கியது.
Lightner Witmer என்பவர் 1896 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியாவில் முதல் உளவியல் மருத்துவ மையத்தைத் தொடங்கியபோது மருத்துவ உளவியல் ஒரு தொழில்முறை துறையாக உருவானது. இதன் காரணமாக அவரை “மருத்துவ உளவியலின் தந்தை” என்று அழைக்கின்றனர்.
அதற்குமுன்பே பல தத்துவஞானிகளும் மருத்துவர்களும் “மனம் என்றால் என்ன?”, “மனிதர்கள் ஏன் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார்கள்?” போன்ற கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடி வந்தனர்.
சிக்மண்ட் பிராய்ட் மற்றும் மனோபகுப்பாய்வு
Sigmund Freud மருத்துவ உளவியலின் வளர்ச்சியில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர். அவர் “மனோபகுப்பாய்வு” (Psychoanalysis) என்ற உளவியல் சிகிச்சை முறையை உருவாக்கினார்.
அவரின் கருத்துப்படி மனித மனம் மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது:
- ஐடி (Id) – உடனடி ஆசைகள் மற்றும் உள்ளுணர்வுகள்
- ஈகோ (Ego) – யதார்த்தத்தை புரிந்துகொண்டு முடிவெடுக்கும் பகுதி
- சூப்பர் ஈகோ (Superego) – ஒழுக்கம் மற்றும் நெறிமுறைகளை வழிநடத்தும் பகுதி
பிராய்ட் “ஆழ்மனம்” (Unconscious Mind) என்ற கருத்தையும் முன்வைத்தார். மனிதர்களின் பல உணர்வுகள் மற்றும் செயல்கள் அவர்களுக்கு தெரியாமலேயே ஆழ்மனத்தில் இருந்து உருவாகின்றன என்று அவர் கூறினார்.
அவர் குழந்தை பருவ அனுபவங்கள் மனிதர்களின் எதிர்கால ஆளுமையை உருவாக்குகின்றன என்றும் நம்பினார்.
நடத்தைவாதம் (Behaviorism)
John B. Watson 1913 ஆம் ஆண்டு நடத்தைவாதத்தை முன்னெடுத்தார்.
இந்த கோட்பாட்டின் படி:
- மனிதர்களின் நடத்தை பெரும்பாலும் கற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகும்
- சுற்றுப்புற சூழல் மனிதர்களை உருவாக்குகிறது
- பார்க்கக்கூடிய நடத்தை மட்டுமே அறிவியல் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும்
இந்த அணுகுமுறை பின்னர் பயம், பதட்டம், பழக்க மாற்றம் போன்ற சிகிச்சைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது.
அறிவாற்றல் உளவியல் (Cognitive Psychology)
அறிவாற்றல் உளவியல் என்பது மனிதர்கள் எவ்வாறு சிந்திக்கிறார்கள், நினைவில் வைத்துக்கொள்கிறார்கள், முடிவெடுக்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்கிறது.
இதில் முக்கியமாக:
நினைவாற்றல், கவனம், மொழி, சிக்கல் தீர்க்கும் திறன், கற்றல் செயல்முறை போன்றவை ஆராயப்படுகின்றன.
இன்றைய காலத்தில் மிகவும் பிரபலமான அறிவாற்றல் நடத்தை சிகிச்சை (CBT) இந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் உருவானது.
சமூக உளவியல் (Social Psychology)
சமூகத்தில் உள்ள மனிதர்களின் நடத்தை, உறவுகள் மற்றும் சமூகத்தின் தாக்கங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் துறையே சமூக உளவியல்.
இதில் ஆய்வு செய்யப்படுவது:
குழு நடத்தை, பாகுபாடு, சமூக அழுத்தம், மனித உறவுகள், சமூக அடையாளம்
மனிதர்கள் தனியாக அல்ல, சமூக சூழலோடு இணைந்தே வாழ்கிறார்கள் என்பதை இந்த துறை வலியுறுத்துகிறது.
இணைப்புக் கோட்பாடு (Attachment Theory)
John Bowlby மற்றும் Mary Ainsworth ஆகியோர் இந்தக் கோட்பாட்டை உருவாக்கினர்.
ஒரு குழந்தைக்கும் அதன் பெற்றோருக்கும் அல்லது பராமரிப்பாளருக்கும் இடையிலான ஆரம்ப உறவுகள், அதன் எதிர்கால உறவுகளையும் உணர்ச்சி வளர்ச்சியையும் தீர்மானிக்கின்றன என்பதே இந்தக் கோட்பாட்டின் கருத்து.
உதாரணமாக:
அன்பும் பாதுகாப்பும் கிடைக்கும் குழந்தைகள் தன்னம்பிக்கையுடன் வளர வாய்ப்பு அதிகம், புறக்கணிக்கப்படும் குழந்தைகள் பின்னர் உறவு சிக்கல்களை அனுபவிக்கலாம்
மனநல மருத்துவத்தின் வளர்ச்சி
1800களில் மனநல பிரச்சினைகள் கொண்டவர்கள் பலர் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு கொடூரமான முறைகளில் நடத்தப்பட்டனர். பின்னர் மனநல மருத்துவம் வளரத் தொடங்கியது. 1950களில் மனநோய்களுக்கு மருந்துகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.
இதனுடன்:
- சமூக அடிப்படையிலான சிகிச்சைகள்
- வெளிநோயாளர் சேவைகள்
- ஆலோசனை மையங்கள்
போன்றவை உருவாகின.
DSM என்றால் என்ன?
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders என்பது மனநலக் கோளாறுகளை வகைப்படுத்த பயன்படுத்தப்படும் ஒரு முக்கிய கையேடு.
இதன் மூலம்:
- மனநலக் கோளாறுகளை அடையாளம் காணவும்
- பொதுவான தரநிலைகளை உருவாக்கவும்
- சிகிச்சை முறைகளை திட்டமிட முடிகிறது.
மருத்துவ மாதிரி (Medical Model)
மருத்துவ மாதிரி மனநோய்களை உடல் நோய்களைப் போலவே புரிந்துகொள்ள முயல்கிறது.
இதன்படி:
- மனநோய்களுக்கு உயிரியல் காரணங்கள் இருக்கலாம்
- மரபியல் தாக்கம் இருக்கலாம்
- மூளை வேதிப்பொருள் மாற்றங்கள் காரணமாக இருக்கலாம்
என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால் விமர்சகர்கள் கூறுவது:
- எல்லா மன வேதனைகளும் “நோய்” அல்ல
- சமூக அநீதிகள், வறுமை, வன்முறை போன்றவை மனநலத்தை பாதிக்கின்றன
- ஒருவரின் வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் கவனிக்க வேண்டும்
என்பதாகும்.
மனநோய் எதிர்ப்பு இயக்கம்
மனநல மருத்துவத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கொடூரமான மற்றும் மனிதாபிமானமற்ற சிகிச்சைகளை எதிர்த்து பலர் குரல் எழுப்பினர்.
இந்த இயக்கம் வலியுறுத்தியது:
- மனிதர்களை “நோயாளி” என்று மட்டும் பார்க்கக்கூடாது
- சமூக சூழலும் மனநலத்தை பாதிக்கிறது
- கட்டாய சிகிச்சைகள் குறைக்கப்பட வேண்டும்
- மனித உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்
மருத்துவ உளவியல் மற்றும் அரசியல்
மனநலம் என்பது தனிப்பட்ட பிரச்சினை மட்டும் அல்ல; அது சமூக மற்றும் அரசியல் சூழல்களுடனும் தொடர்புடையது.
உதாரணமாக:
- வறுமை
- வேலை இழப்பு
- போர்
- குடும்ப வன்முறை
- சமூக பாகுபாடு
- கல்வி சமத்துவமின்மை
இவை அனைத்தும் மனநலத்தை பாதிக்கக்கூடும். ஆகவே மருத்துவ உளவியலாளர்கள் சமூக நீதி, மனித உரிமைகள் மற்றும் மனநல விழிப்புணர்வு போன்றவற்றிலும் பங்கு பெறுகின்றனர்.
மருத்துவ உளவியலாளர்களின் பங்கு
- மனநல மதிப்பீடு செய்வார்கள்
- ஆலோசனை வழங்குவார்கள்
- உளவியல் சிகிச்சை அளிப்பார்கள்
- குடும்பங்களுடன் பணிபுரிவார்கள்
- குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு உதவுவார்கள்
- மனஅழுத்த மேலாண்மை கற்பிப்பார்கள்
- தற்கொலை தடுப்பு பணிகளில் ஈடுபடுவார்கள்
அவர்கள் மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள், பல்கலைக்கழகங்கள், சிறைச்சாலைகள், சமூக சேவை மையங்கள் போன்ற பல இடங்களில் பணிபுரிகின்றனர்.
இன்றைய காலத்தில் மருத்துவ உளவியலின் முக்கியத்துவம்
இன்றைய வேகமான உலகில் மனநலப் பிரச்சினைகள் அதிகரித்து வருகின்றன.
அதற்கு காரணங்கள்:
- தொழில்நுட்ப அழுத்தம்
- சமூக ஊடக பாதிப்பு
- குடும்ப உறவு சிக்கல்கள்
- பொருளாதார சவால்கள்
- கல்வி அழுத்தம்
- தனிமை உணர்வு
ஆகியவை. இதனால் மருத்துவ உளவியல் இன்று மிகவும் அவசியமான துறையாக மாறியுள்ளது.
Clinical Psychology ( மருத்துவ உளவியல் ) என்பது மனித மனத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு அறிவியல் மட்டுமல்ல; அது மனிதர்களின் வேதனைகளை கேட்டு, புரிந்து கொண்டு, அவர்களை மீண்டும் நம்பிக்கையுடன் வாழ உதவும் மனிதாபிமான துறையாகும்.
ஒரு மனிதனின் மனநலம் என்பது அவரது வாழ்க்கை தரத்துடன் நேரடியாக இணைந்துள்ளது. மனநலத்தை பாதுகாப்பது உடல் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதற்குச் சமமான முக்கியத்துவம் கொண்டது.
எனவே மனநலப் பிரச்சினைகளை வெட்கப்பட வேண்டிய விஷயமாக அல்லாமல், புரிந்துகொண்டு ஆதரிக்க வேண்டிய மனித அனுபவமாக சமூகமெங்கும் பார்க்க வேண்டும்.